Rozdział 152 152

Stoję jak wryta, w szoku, i pierwszy raz od ponad dwóch lat patrzę na moją starszą siostrę. Zajmuje mi absurdalnie dużo czasu, zanim przypomnę sobie, jak się używa słów.

— Bree!

— O, Cami! — woła.

Wpadamy sobie w ramiona, jak w całkiem niezłej podróbce sceny z jakiegoś romansidła. Ściskamy się mo...