Rozdział 158 158

„Nie jesteś niezniszczalny, Isaak”.

„Błąd”.

Patrzy na mnie i kręci głową. „Gdyby to tylko była prawda” — mówi, a w jej głosie drży przeszywająca tęsknota.

„Uważaj” — mówię łagodnie. „Jak będziesz tak gadać, to jeszcze dojdę do wniosku, że się we mnie zakochałaś.”

Uśmiecha się. „Daj spokój. Ty ju...