Rozdział 159 159

Bierze głęboki oddech. — Ja… ja powinnam wrócić do pokoju Jo. Chcę tam być, kiedy rano się obudzi.

To wymówka, ale nie zatrzymuję jej, kiedy odpycha się od łóżka. Potrzebuje przestrzeni, żeby złapać oddech.

Siadam i patrzę, jak się ubiera. Rzuca mi tylko taki bez życia, półgębkiem uśmiech, po czym...