Rozdział 25 25

„Już nie jestem głodna.”

„Siadaj” — mówię jej spokojnie.

„A czemu sam mnie nie zmusisz? Skoro widzę, że właśnie to cię kręci.”

Biorę łyk wina i przez dłuższą chwilę tylko oddycham, powoli, równo. Sprawdza moją cierpliwość, moją opanowaną maskę. Nie wygra, jasna sprawa. A jednak jakaś część mnie s...