Rozdział 59 59

Szczerząc się, zostawia mnie w tym moim pustym gabinecie. Opieram dłonie o blat biurka i przez moment pochylam się do przodu, żeby złapać oddech. Nie mam pojęcia, jak pójdzie to spotkanie z Maximem, ale jedno wiem na pewno: on ma w tym swój ukryty interes.

Nie ma takiej opcji, żeby ten skurwiel po...