Rozdział 69 69

Potem mój wzrok pada na francuskie gobeliny, o których wspominał Alastair, i serio aż wstrzymuję oddech. Są tak piękne i tak misternie utkane, że muszę podejść bliżej, żeby im się przyjrzeć.

Gdzieś z tyłu głowy mam świadomość, że Isaak rozmawia za mną z Alastairem, ale nie zwracam uwagi ani na jedn...