Rozdział 93 93

Bogdan waha się, przygląda mi się uważnie, jakby na mojej twarzy szukał wskazówek, co tak drastycznie zmieniło się przez ostatnią godzinę.

— No — warczę.

Bogdan daje znak Camili, żeby poszła za nim. Przez moment ani drgnie. Jej spojrzenie ślizga się po mojej twarzy, ale ja uparcie nie patrzę na ni...