Rozdział 162

Ava

Woda była upiornie cicha, kiedy nasza łódź wreszcie stanęła — pół godziny szukania, a efekt żaden. Olivia, jeśli w ogóle kiedykolwiek tu była, najwyraźniej dawno już się ulotniła.

Chris zgasił silnik, a jego niski pomruk zgasł w ciszy. Zmrużyłam oczy i wpatrywałam się w ciemność, wypatrują...