Rozdział 229

Ava

Oczywiście tej nocy nie zmrużyłam oka.

Zamiast spać, łaziłam tam i z powrotem po salonie aż do rana, a w głowie kotłowało mi się wszystko, czym podzielił się Patrick. Ciche tykanie zegara na ścianie brzmiało jak szyderstwo, kiedy godziny wlokły się niemiłosiernie.

Przez całą noc każdy trz...