Rozdział 240

Ava

– No i co, niezłe przedstawienie było, nie?

Uśmiech Leonarda rozciągnął się od ucha do ucha, dokładnie jak ten na twarzy Ofelii. Chris podszedł do stojącej obok beczki po winie, która robiła za stół, podniósł dwie szklanki, napełnił je i jedną podał mi.

Gdy stuknęliśmy się szkłem, myśla...