Rozdział 29

Chris

Odchyliłem się na krześle, przeczesałem dłonią włosy i potarłem zmęczone oczy. Szybkie spojrzenie na zegar wystarczyło, żebym wiedział, że jest grubo po północy, a ja powinienem był iść spać kilka godzin temu.

Ale nie mogłem. Starszyzna siedziała mi na karku, a Bety wciąż jak nie było, t...