Rozdział 48

Ava

Słońce stało jeszcze nisko, ledwie muskało linię horyzontu, kiedy szłam sobie ścieżką bez pośpiechu. Był wczesny ranek, ale nie mogłam zasnąć; nie umiałam przestać myśleć o… no cóż, o wszystkim.

Postanowiłam wyjść na spacer, zaczerpnąć świeżego powietrza i przewietrzyć głowę, bez żadnego k...