Rozdział 105

Axel

Drzwi kliknęły, gdy Cheska zamknęła je za sobą, zostawiając w pokoju próżnię, jakby coś wysysało tlen prosto z moich płuc. Wymieniłem spojrzenie z chłopakami. Serce waliło mi o żebra jak oszalały bęben.

Odchodziła. Słowo „przeniesienie” paliło mi mózg jak kwas. Czy ona naprawdę zamierza odejś...