Rozdział 37

Cheska

„Kai, powiedz coś. Proszę” — błagałam. Cisza w samochodzie była ciężarem niemal fizycznym. Wyciskała powietrze z moich płuc, powoli mnie zabijała.

Tylko pokręcił głową. Wzrok miał utkwiony w ciemnej drodze, a kostki palców zbielały mu, kiedy ściskał kierownicę. — Nawet nie wiem, od czego za...