Rozdział 63

Cheska

Podniosłam wzrok na Damiana, a chłodne powietrze w pokoju gryzło moją nagą skórę. — Przepraszam, tatusiu. Postaram się bardziej.

Wciągnęłam drżący oddech, próbując uspokoić drżenie dłoni. — Czy mogę, proszę, spróbować?

Jego oczy pociemniały do odcienia węgla. Głód w nich był drapieżny. — T...