Rozdział 66

Mateo

W pokoju unosił się gęsty zapach jej skóry i ciężkie, zalegające ciepło minionej nocy. Przyciągnąłem Cheskę bliżej, kładąc na jej talii ramię jak solidny ciężar. Patrzyłem, jak śpi, zapamiętując sposób, w jaki jej rzęsy muskały kości policzkowe. Czas był złodziejem. Gdybym mógł zamrozić świat...