Rozdział 77

Zimne powietrze na zewnątrz kręgielni kąsało mi skórę, ale adrenalina smakowała lepiej niż poczucie winy. Zostawiłam rodzinę, przemknęłam tylnym wyjściem i wyszłam w wilgotną ciemność pierwszej dwadzieścia w nocy. Telefon ciążył mi w dłoni jak martwy ciężar. Jeden SMS do Axela i mogłabym to zakończy...