Rozdział 94

Mateo

Wsuwam dłonie pod dół jej swetra i szarpię, ściągając go przez głowę. Biustonosz idzie za nim, rzucony gdzieś w cienie pokoju gościnnego Damiana. Puls wali mi o żebra jak młot. Widok jej takiej — nagiej i zaróżowionej — sprawia, że obraz mi się zawęża, jakbym patrzył przez tunel. Przez tygodn...