Rozdział 96

Cheska

Cisza w pokoju jest ciężka, drga od nagłego przyspieszenia mojego własnego pulsu. Patrzę na nich. Mają blade twarze, szeroko otwarte oczy, wlepione w jedno miejsce.

— Wszyscy smakujecie jak kłopoty i sekrety — mówię. Mój głos jest spokojny, choć mam wrażenie, jakby ktoś miażdżył mi klatkę p...