Rozdział 119 Zrezygnowano

Lyra

Ciężar rozbitego spojrzenia Kaia wisi w pustych drzwiach, jakby wciąż tam stał, i przygniata mi klatkę piersiową tak mocno, że ledwo jestem w stanie wciągnąć powietrze do płuc.

Mam wrażenie, jakby lodowata, ostra panika mnie sparaliżowała.

— Lyra… — mówi Roman, wciągając mnie w ramiona i...