Rozdział 131 Dawno zagubiony

Nick klęka przede mną, a w jego twarzy siedzi zawzięta determinacja, taka, co nie odpuszcza nawet na krok. Chwyta moje drżące dłonie i zmusza mnie, żebym spojrzała mu w oczy.

— Musisz mi uwierzyć, Lyra! Spójrz w głąb siebie! Czemu myślisz, że twoja wewnętrzna bestia to srebrny lis, a nie wilk? Czem...