Rozdział 139 Polowanie

Kai

Patrzę, jak Lyra zrywa się i pędzi prosto do lasu.

— Lyra! — wołam, a mój głos przebija się przez łomot muzyki przy ognisku.

Nawet nie raczy na mnie zerknąć. Po prostu biegnie dalej, znika głębiej w gęstwinie. W klatce piersiowej coś mi się zaciska i robię krok w przód, gotów ruszyć za ni...