Rozdział 190 Tajemnica

— Wybaczam ci — mówię mu, choć doskonale słyszy sarkazm w moim głosie. Pochyla głowę i dziękuje. Zastanawiam się, co pomyśleliby jego królewscy pobratymcy, gdyby zobaczyli, jak kłania się przed „bezwilczą niewolnicą”.

Ta myśl sprawia, że chichoczę, kiedy wyciera moją skórę.

Gdy rozsuwa moje nogi s...