Rozdział 29 Gorzki posmak

Lyra

Wpatruję się w Romana tak długo, że aż wydaje mi się, jakby czas stanął. Zastanawiam się, czy on mówi serio, czy to jakaś podpucha. On dalej patrzy na mnie wyczekująco, trzymając tę różę, jakby była najcenniejszą rzeczą na świecie.

„Eee...” zaczynam, a słowo grzęźnie mi w gardle.

Czuję, ...