Rozdział 58 Nędza

Lyra

Powoli otwieram oczy i uświadamiam sobie, że dookoła jest kompletnie ciemno. Jedyne, co widzę, to blade oczko księżycowego światła, które sączy się przez malutką dziurkę gdzieś pod sufitem. Nie wiem, ile czasu minęło, odkąd wypłakałam sobie serce, aż w końcu odcięło mnie na zimnej, kamienn...