Rozdział 62 Tajemnica Lyry

Kai

Stoję u stóp łóżka i patrzę na Lyrę. Zamurowało ją kompletnie, twarz ma bladą jak ściana, kiedy próbuje ogarnąć pytanie, które jej przed chwilą zadałem. Odwraca wzrok, a palce nerwowo skręcają prześcieradło.

— Eee… ja–ja nie… — nie kończy, bo głos jej się urywa. Jej milczenie mówi mi więce...