Rozdział 95 Powrót do strony głównej

Lyra

Schodzę z autobusu i znajomy zapach ziem należących do watahy Valerii uderza mnie prosto w nozdrza, aż mimowolnie pociągam nosem. To mieszanka sosny, wilgotnej ziemi i czegoś, co od zawsze kojarzyłam ze strachem. Krok za krokiem czuję, jak żołądek skręca mi się w ciasny supeł. Naprawdę chciała...