Rozdział 222 Rozdział dwieście dwadzieścia dwa

Podekscytowana kiwam głową, uśmiechając się do niego. – Tak, jest.

Reece się uśmiecha. – Możemy ją zobaczyć?

– Absolutnie nie. I żadnego podglądania – mówię, śmiejąc się cicho na widok urażonego wyrazu jego twarzy.

Reece uśmiecha się i pochyla, żeby mnie pocałować. – No to chyba dobrze, że do nas...