Rozdział 130 Rowan

Rowan

Już mnie trafia, zanim w ogóle dojdę do skrzydła.

Nie — „trafia” to nawet nie jest właściwe słowo.

Gotuję się w środku.

Każdy mój krok niesie się za głośno po korytarzu; glany walą o posadzkę mocniej, niż trzeba, szczęka mam zaciśniętą tak, że aż boli, a dłonie napinają się przy biod...