Rozdział 134 Rowan

Rowan

Nie ruszam się.

Nie od razu.

Zostaję dokładnie tam, gdzie jestem, lekko opierając się o zagłówek, i patrzę, jak Damien ją przytrzymuje, jakby miała mu się wyślizgnąć z palców, jeśli nie będzie trzymał na niej ręki. Najpierw jego chwyt zaciska się pewnie na jej kostce, potem na szczęce...