Rozdział 137 Ezdrasz

Ezra

Wychodzimy z sali narad, a napięcie wciąż się nas trzyma jak dym po ognisku — gęste, duszące. Echo głosu tamtego faceta dalej dzwoni mi w uszach tak, że nie umiem się tego pozbyć, nieważne, ile metrów, ile korytarzy wpakujemy między siebie a to miejsce.

Przez kilka chwil nikt z nas się ...