Rozdział 178 Damien

Damien

Czuję ją, zanim jeszcze ją zobaczę — i to jest nie tak.

Nie tylko strach, nie tylko adrenalina, ale coś ostrego i kwaśnego, co drapie mnie po gardle i osiada w klatce piersiowej jak trucizna, jak coś już pękniętego, już skażonego przez ręce, które nigdy nie powinny jej dotknąć — i kie...