Rozdział 184 Rowan

Rowan

Staram się nie dopuścić, żeby panika mnie przejęła.

Jest tu, czai się pod żebrami, drapie mnie od środka po klatce, domaga się, żebym ją nakarmił. Z każdą sekundą, gdy ich nie widzę, robi się głośniejsza. Każde skrzypnięcie w tym starym pokoju brzmi jak kroki kogoś, kto wraca dokończyć...