Rozdział 199 Ezdrasz

Ezra

Selka nie puszcza mnie od razu.

No jasne, że nie.

Sześć fiolek stoi obok mnie na kamiennej posadzce tam, gdzie sam je ułożyłem — w równym rządku, ostrożnie, jakby to była jakaś świętość. Późnopopołudniowe światło wlewa się przez rozwalony dach bladymi smugami, łapie szkło i sprawia, że...