Rozdział 207 Avery

Avery

Budzę się na wycie tak głębokie i surowe, że brzmi mniej jak dźwięk, a bardziej jak coś, co przeciąga pazurami po kręgosłupie nocy.

Przez jedną, zamgloną sekundę nie wiem, gdzie jestem. Głowę mam jeszcze miękką od snu, poplątaną w marzeniach, cieple i tym dziwnym ukojeniu, że wreszcie ...