Rozdział 249 Damien

Damien

Po tym całuję ją powoli.

Nie dlatego, że nie umiem się kontrolować.

Tylko dlatego, że próbuję za wszelką cenę trzymać się tej resztki, która mi jeszcze została.

Jest pode mną — zarumieniona, miękka, i patrzy na mnie tymi wielkimi zielonymi oczami, które jakimś cudem stały się dla ...