Rozdział 276 Rowan

Rowan

–Ale to jest takie ciężkie.

Jej głos wychodzi napięty, jakby się przy tym półgłosem śmiała, a ramiona poruszają się pod obcym ciężarem, kiedy próbuje poprawić pasy wżynające jej się w ciało.

Nie umiem się powstrzymać—parskam śmiechem.

Cicho. Nisko.

Bo wygląda, jakby ją to śmiertel...