Rozdział 328 Rowan

Rowan

Po tym, co wydaje się wiecznością uwięzieni pod areną, nasza platforma wreszcie zaczyna się poruszać.

Zgrzyt kamienia odbija się echem po komnacie, w której nas trzymano, i każda rozmowa natychmiast zamiera.

Najwyższy, kurwa, czas.

Mam spięte od napięcia barki, szczęka boli mnie od...