Rozdział 402 Avery

Avery

Podnoszę wzrok na podest, na siedem osób, które kiedyś wydawały się nietykalne, i czuję tylko gniew.

Nie strach.

Nie szacunek.

Gniew.

Nie przez to, co stało się ze mną.

Przeżyłam.

Jakimś niemożliwym cudem przeżyłam.

Ale Markus nie.

Moje palce powoli zaciskają się w pięści wzdł...