Rozdział 109

Michael chwycił Lunę za gardło i odepchnął ją o kilka kroków.

Plecy uderzyły o drzwi, stary tynk osypał się ze ścian, a powietrze wypełnił gryzący, biały pył. Zawirował wokół nich jak mgła, wciskał się w płuca, sprawiając, że Luna prawie nie mogła złapać oddechu.

Zasapana, łapczywie chwytała powie...