Rozdział 162

Brwi Olivii lekko się ściągnęły. Odwróciła wzrok, nic nie mówiąc.

Widząc to, puchata główka Nory jakby oklapła i dziewczynka ze spuszczonym spojrzeniem zaczęła schodzić na dół.

Była taka malutka — plecy napięte, ramiona opuszczone, cała jej postać spowita jakimś nieuchwytnym przygnębieniem.

„Nora...