Rozdział 53

Michael puścił.

Luna osunęła się na podłogę, ściskając gardło i łapiąc rozpaczliwie powietrze.

Michael spojrzał na nią z góry lodowatym wzrokiem, a jego głos był powolny i wyraźny.

– Powinnaś dziękować losowi, że urodziłaś Norę.

Luna potrzebowała chwili, żeby złapać oddech. Gdy w końcu jej się ...