Rozdział 25 Gra

Vera stała na środku swojego pokoju i chodziła tam i z powrotem, jak burza uwięziona w szklanej klatce. Telefon miała przyciśnięty mocno do ucha, brwi ściągnięte, usta zaciśnięte z frustracji.

— Przestaniesz wreszcie drzeć się na mnie? — warknęła do słuchawki, głosem cichym, ale ostrym jak brzytwa....