Rozdział 34 Nie myśl o tym

Bladopomarańczowe światło przesączało się przez cienkie firanki, rzucając delikatne prążki na mały, zagracony pokój. W powietrzu było chłodno i cicho, poza miękkim, jednostajnym buczeniem wiatraka pod sufitem. Lucien powoli otworzył oczy. Przez krótką chwilę wszystko było nieruchome — w głowie pust...