Rozdział 35 Nie czułem się okrutny

Zayn zszedł po schodach, a jego kroki odbijały się echem przy każdym ruchu. Jak zawsze miał pusty, lodowaty wyraz twarzy. Rezydencja już tętniła życiem: pokojówki krzątały się po cichu, a ochroniarze stali na każdym strategicznym rogu. Każdy z nich kłaniał mu się z szacunkiem, gdy przechodził.

— Dz...