Rozdział 45 Kilka ubrań

Telefon Romana zawibrował dwa razy, zanim odebrał. Na jego twarzy coś drgnęło — niby spokój, ale spięty jak postronki — i Lucien jeszcze zanim Roman się odezwał, wiedział, że wyskoczyło coś pilnego.

— Muszę lecieć — powiedział Roman krótko, już sięgając po płaszcz. — Nagły przypadek w szpitalu.

Lu...