Rozdział 172 Rozdział sto siedemdziesiąt dwa

PUNKT WIDZENIA EMILY

Kiedy znów się obudziłam, Romana nie było przy mnie.

Ziewnęłam, uśmiechając się, gdy Kathleen i Andrew wpadli do mojego pokoju, biegnąc prosto do mnie.

– Cześć. Jak minęła noc? – zapytałam, kiedy oboje wtulili się przy moim boku. Byli teraz wyżsi, nie byli już tymi dziećmi, k...