Rozdział 148

„Przepraszam.” Odeszła od biurka, wygładzając przód płaszcza, nawet nie zdając sobie sprawy, że to robi.

„Panowie władzo.”

Skinęli jej głowami. Jeden z nich, odrobinę wyższy, o czujnych oczach i takiej aurze, że człowiek odruchowo prostował plecy, wyglądał na dowódcę. Drugi stał tuż za nim.

„Tędy...