Ciężarna Była Żona Miliardera

Ciężarna Była Żona Miliardera

Fleur De Luna · W trakcie · 215.6k słów

710
Gorące
39.1k
Wyświetlenia
1k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Lily De Silva była żoną diabelnie przystojnego prezesa Bradford Enterprises przez cztery lata, ale ich małżeństwo zakończyło się nagle, gdy poprosił o rozwód z powodu jej niezdolności do urodzenia mu kolejnego syna. Niechętnie pozwoliła mu odejść.

Tymczasem Grey odnowił romans ze swoją pierwszą miłością, Natalią, oszałamiającą włoską modelką, i sprawił, że zaszła w ciążę.

Kilka miesięcy później, po ich formalnym rozwodzie, Lily odkryła, że jest w ciąży. Grey wrócił do jej życia, próbując ją odzyskać. Jednak Lily, teraz dziedziczka, odmówiła przyjęcia go z powrotem.

Czy tajemniczy prezes ponownie zdobędzie jej miłość, czy nienawiść zwycięży na końcu?

Rozdział 1

– Chcę rozwodu – oznajmił mój mąż, Grey Bradford, lodowato zimnym tonem.

Te słowa były zbyt ciężkie, by mogły być prawdziwe.

Przez kilka sekund po prostu się w niego wpatrywałam, bo słowa, które chciałam wypowiedzieć, zagłuszało gwałtowne łomotanie serca.

W głębi duszy zawsze wiedziałam, że pewnego dnia poprosi o rozwód, zwłaszcza odkąd jego pierwsza miłość wróciła do kraju po pięciu latach spędzonych w Paryżu.

Odkąd Natalia wróciła, widziałam w nim subtelne zmiany. To, jak stawał się zdystansowany, ilekroć próbowałam zapytać, co się dzieje. Zauważałam to wszystko. Po prostu wybrałam, by nie wierzyć w to, co moje serce już mi podpowiadało.

Nie spodziewałam się jednak, że w końcu wypowie te słowa właśnie dziś wieczorem, podczas tego, co uważałam za romantyczną kolację męża i żony.

Uniósłszy głowę, spojrzałam mu prosto w oczy, a na moich ustach pojawił się gorzki uśmiech, gdy słowo wytoczyło się z drżących warg.

– Dlaczego?

Wyraz twarzy Greya pozostał spokojny, wręcz irytująco spokojny. – Zawsze chciałem syna, Lily. Bóg jeden wie, jak długo czekałem, ale nie mogę czekać bez końca.

Pod stołem zacisnęłam palce. W gardle urosła mi gula, gdy napłynęły niechciane wspomnienia. Dylan, nasz syn, zginął dwa lata temu w tragicznym wypadku samochodowym.

Wciąż pamiętałam pisk opon. Roztrzaskane szkło. Zapach dymu. To, jak drżały mi ręce, kiedy w desperacji próbowałam do niego dotrzeć. I do dziś obwiniałam się za to, że go straciłam. Nie było ani jednej nocy, żebym nie pragnęła móc zamienić swojego życia na jego.

Czasami zastanawiałam się, czy kiedykolwiek przestanę słyszeć jego śmiech we śnie. Czy kiedykolwiek będę w stanie minąć małego chłopca, nie myśląc o tym, jak Dylan wyglądałby w tym wieku.

Grey też stracił syna. Kiedyś opłakiwaliśmy go razem. A przynajmniej tak mi się wydawało. Po stracie naszego jedynego dziecka coś między nami się zmieniło. Oboje staliśmy się kimś innym.

Mimo bólu próbowaliśmy ponownie począć dziecko, ale mimo lat starań nie udało mi się zajść w ciążę. Każdy negatywny test ciążowy był jak kolejny kawałek nadziei wyrywany mi z rąk.

Przechodziłam wizyty u lekarzy, brałam leki, znosiłam bolesne zabiegi i niezliczone noce spędzone bez snu, zastanawiając się, co jest nie tak z moim ciałem.

Po stracie naszego jedynego dziecka być może Bóg uznał nas za niegodnych kolejnych dzieci, skoro nie potrafiliśmy ochronić tego jedynego, które mieliśmy.

– Oboje jesteśmy nieszczęśliwi w tym małżeństwie – ciągnął Grey. – Musimy odpuścić i zacząć osobne życia. To dla nas najlepsze.

Jego głos brzmiał tak spokojnie. Szukałam na jego twarzy choćby śladu żalu, smutku, choćby cienia bólu, który czułam. Nie było nic, co kazało mi się zastanawiać, czy kiedykolwiek naprawdę się o mnie troszczył albo mnie kochał.

Ten mężczyzna, którego – wydawało mi się – znałam od tak dawna, był teraz kompletnie obcy, bo Grey, którego znałam, nigdy nie porzuciłby mnie w tak okrutny sposób. Grey, za którego wyszłam, trzymałby mnie za rękę w trudnych chwilach. Przypomniałby mi, że to nie moja wina, że straciliśmy Dylana.

Ale mężczyzna siedzący naprzeciwko patrzył na mnie tak, jakby nasze cztery lata razem były niczym więcej niż pomyłką, którą wreszcie naprawia. Chciał rozwodu nie dlatego, że nie mogłam zajść w ciążę. To był tylko wygodny pretekst, by być z kobietą, którą kochał od osiemnastego roku życia. Natalią Romani.

Ale kim ja byłam, żeby go oceniać?

Natalia, olśniewająca włoska modelka, była jego byłą narzeczoną. Wybrała karierę zamiast małżeństwa i zostawiła go, by spełniać marzenia w Paryżu. Gdyby nie wyjechała, Grey nigdy by mnie nie poślubił.

W końcu byłam tylko tymczasowym zastępstwem, narzędziem, żeby dopiec jego ojcu, który po odejściu matki poślubił swoją kochankę.

Do tej pory jego ojciec mu nie wybaczył, że ożenił się z kimś takim jak ja. Wiedziałam dokładnie, co o mnie myślał. Nie byłam wystarczająco dobra dla jego syna. Może od początku miał rację.

Znów spojrzałam Greyowi w twarz. To było głupie, ale przełknęłam dumę. Przed ołtarzem przysięgaliśmy sobie, że będziemy przy sobie na dobre i na złe. Nie zamierzałam pozwolić mu odejść bez walki, tak jak obiecałam sobie w dniu naszego ślubu. Może wciąż było coś do uratowania. Może mężczyzna, którego kochałam, nadal gdzieś tam był, pod goryczą w jego oczach.

– Robię, co w mojej mocy, żeby począć dziecko, Grey. Poczekajmy rok, a jeśli do tego czasu wciąż nie będę w stanie urodzić ci syna, zgodzę się na rozwód.

Słowa wyrwały mi się z ust, zanim zdążyłam je przemyśleć. To było upokarzające – targować się o własne małżeństwo. A jednak byłam gotowa to zrobić. Dla mojego męża.

Grey pokręcił głową.

Po raz pierwszy zauważyłam, jak bardzo wygląda na wyczerpanego. Jakby nawet siedzenie naprzeciwko mnie stało się ciężarem. – Mam dość czekania, Lily. Chcę dziecka, a jeśli nie możesz dać mi tego, czego chcę, nie mam powodu, żeby trwać w tym małżeństwie.

Jego ostre słowa przebiły mi serce na wylot. Nie ma powodu, żeby trwać? Czy do tego się dla niego sprowadziłam? Do kobiety, która zawiodła, bo nie dała mu kolejnego dziecka?

– A nasze wspólne lata? Wszystko, przez co przeszliśmy. To nic nie znaczy?

Jego milczenie odpowiedziało mi, zanim zrobił to on sam.

Sięgnęłam po jego dłoń. To był desperacki gest, niemal instynktowny. Chciałam tylko zatrzymać przy sobie mężczyznę, który kiedyś trzymał mnie, gdy budziłam się z koszmarów, i obiecywał, że nigdy nie zostawi mnie samej. Ale w chwili, gdy moje palce musnęły jego, on szybko odsunął rękę, jakby mój dotyk go parzył.

Moja dłoń zawisła między nami na sekundę, po czym powoli opadła z powrotem na kolana.

– Postanowiłem. Nie ma nic, co mogłabyś zrobić, żeby to zmienić. Nie dało się pomylić ostateczności w jego głosie.

– Ale…

Grey uciął ostro, przeszywając mnie pogardliwym spojrzeniem. – Zmarnowałem z tobą cztery lata życia. Czas iść dalej i odpuścić. Czy ci się to podoba, czy nie, składam pozew o rozwód.

Opadła mi szczęka. Cztery lata miłości, a on nazywa to zmarnowanym czasem. Poświęciłam dla niego wszystko, nawet jedyną szansę, by gonić za wymarzoną karierą, bo go kochałam. A na końcu w zamian dostałam tylko złamane serce.

Gdyby tylko Dylan, nasz syn, nie zginął w tamtym wypadku, do niczego takiego by nie doszło. Grey nigdy nie pomyślałby o rozwodzie. Może wciąż bylibyśmy rodziną.

Chciałam krzyczeć. Chciałam czymś rzucić. Chciałam, żeby poczuł choć ułamek bólu, który rozrywał mnie od środka. Ale się powstrzymałam.

Pozbierałam się i spojrzałam mu w oczy. Para pięknych szarych oczu patrzyła na mnie w odpowiedzi. Kiedyś, gdy spotykały się z moimi, były pełne ciepła. Teraz nie było w nich nic poza lodowatą uprzejmością.

Może nasze małżeństwo nie skończyło się dziś wieczorem. Może skończyło się dużo wcześniej. Po prostu zbyt się bałam, by to przyznać.

– Masz rację – wyszeptałam, zaskakując samą siebie tym, jak pewnie zabrzmiał mój głos.

Na twarzy Greya mignęło zaskoczenie. Być może spodziewał się, że uczepię się go tak, jak przez lata uczepiałam się naszego małżeństwa.

Ale miałam dość. Dość umniejszania sobie dla mężczyzny, który już dawno przestał być obecny w naszym małżeństwie.

Otworzył usta, lecz uniosłam dłoń, uciszając go. Po raz pierwszy tej nocy nie obchodziło mnie, co ma do powiedzenia.

Wstałam z krzesła z godnością, z twarzą stwardniałą od postanowienia. Kobieta, która weszła do tej restauracji z nadzieją, że ocali swoje małżeństwo, zniknęła.

– Wiesz, co jest ironiczne, Grey? Niedaleko pada jabłko od jabłoni. Jesteś dokładnie taki jak twój ojciec – zostawiasz żonę dla kogoś, kogo, jak twierdzisz, zawsze kochałeś. Jedyna różnica jest taka, że twój ojciec miał odwagę to przyznać.

Patrzyłam, jak jego twarz wykrzywia się ze wściekłości. Jeśli było coś, czego Grey nienawidził najbardziej, to porównywania go do ojca.

– Nie waż się mnie do niego porównywać – warknął, zaciskając pięści po bokach.

Cofnęłam się, tworząc fizyczny dystans, który dorównywał emocjonalnej przepaści między nami.

– Zrobiłam wszystko, żeby być dla ciebie idealną żoną, i poniosłam niezliczone ofiary, by nas utrzymać razem, ale ostatecznie zawiodłam. Może masz rację; potrzebujemy przestrzeni.

Te słowa bolały. Boże, bolały bardziej, niż potrafiłabym to kiedykolwiek wyjaśnić. Ale nie cofnęłabym ich.

– Jeśli rozwodu chcesz, to go dostaniesz.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Twardzielka w Przebraniu

Twardzielka w Przebraniu

532.1k Wyświetlenia · Zakończone · Sherry
"Wszyscy won," rozkazałam przez zaciśnięte zęby. "Natychmiast."
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.

Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.

Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."

Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.

Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.

Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

885.3k Wyświetlenia · Zakończone · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?

Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?

510.7k Wyświetlenia · Zakończone · miribaustian
Dla Alejandra, potężnego CEO — bogatego, przystojnego, bezczelnego kobieciarza, przyzwyczajonego, że zawsze stawia na swoim — było to jak kubeł zimnej wody, że jego nowa sekretarka odmówiła pójścia z nim do łóżka, kiedy każda inna kobieta padała mu do stóp.

Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.

Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Gra Przeznaczenia

Gra Przeznaczenia

1.9m Wyświetlenia · Zakończone · Dripping Creativity
Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Przewodnik Zabójcy po Liceum

Przewodnik Zabójcy po Liceum

80.8k Wyświetlenia · Zakończone · Abigail Hayes
Moje imię kiedyś szeptano ze strachem przez dyktatorów. Teraz wyśmiewają je cheerleaderki.

Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.

Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.

Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.

Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.

Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa

Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa

98.5k Wyświetlenia · Zakończone · Lily S.W
– Czujesz to, Wren? Tę siłę między nami?
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?

Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.

Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.

Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.

Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.

W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.

Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.

Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

795.9k Wyświetlenia · Zakończone · Emma Blackwood
Wszyscy wokół myślą, że Lily to tylko naiwna dziewczyna z prowincji, która za wszelką cenę próbuje wżenić się w fortunę. Oj, nawet nie zdają sobie sprawy, jak grubo się mylą.

Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.

Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.

Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.

Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.

Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.

Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Niech przed Nią klękną

Niech przed Nią klękną

302.7k Wyświetlenia · W trakcie · My Fantasy Stories
Kaelani całe życie wierzyła, że jest bezwilkiem.
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.

Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.

Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.

Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.

Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.

Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.

Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.

A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.

Zwłaszcza on.

Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.

Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Gdzie lód się załamuje

Gdzie lód się załamuje

139.1k Wyświetlenia · Zakończone · Sheridan Hartin
Charlotte Pierce przywykła do tego, że żeby przetrwać, trzeba być w ciągłym ruchu. Nowe miasteczka, nowe szkoły, ten sam stary dom na końcu świata, na odludziu, i ta sama zasada, która trzyma ją na nogach. Trzymać jej bliźniaczego brata, Charliego, bezpiecznego. Utrzymać przy życiu jego hokejowe marzenie. I uciszyć własne potrzeby. Pracuje za dużo, śpi za mało, a jedyną rzecz, która wciąż wydaje się naprawdę jej, zostawia na środek nocy — kiedy może zasznurować zdarte łyżwy i wyciąć sobie wolność w niebezpiecznym, zamarzniętym lodzie.

Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.

Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.

Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)

Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Zdobyta przez miłość Alfy

Zdobyta przez miłość Alfy

395.5k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Jestem Tori, tak zwana „morderczyni”, która właśnie wyszła z więzienia.

Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.

Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.

Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.

Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.

Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.

Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Zimna Żona, Ukryte Dziecko

Zimna Żona, Ukryte Dziecko

236.1k Wyświetlenia · Zakończone · Harper
Pięć lat w zimnym małżeństwie zrobiło ze mnie obcą we własnym domu.

Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.

Myślałam, że o mnie zapomni.

A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
CEO Nad Moim Biurkiem

CEO Nad Moim Biurkiem

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · McKenzie Shinabery
„Myślisz, że ona cię potrzebuje” — mówi.

„Wiem, że tak.”

„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”

„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”

„A jeśli świat stanie w ogniu?”

Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.

„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”

Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.

Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.

Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.

I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.

Aż zaczął się przyglądać.

Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.

Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.

To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.

Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.