Rozdział 171

Cecilia

Trzymałam ręce luźno opuszczone po bokach, nie spuszczając z niego wzroku. „Zacznijmy więc,” powiedziałam spokojnym głosem. „Chcę zrozumieć. Nie wyzwać, nie walczyć – ale zrozumieć.”

Studiował mnie, jego srebrne oczy zwęziły się. Przez ułamek sekundy myślałam, że może się odwróci i zniknie...